Het vege lijf

nog strek ik
mijn armen
bezwerend uit over de zee

spreek de
bulderende golven toe
tot zij langzaam terugkrabbelen

het is geen overwinning
met ongekende kracht
komen zij terug

overspoelen de
opgeworpen wal van zand
mijn woorden gaan verloren

vervliegen in de wind
die aantrekt tot een storm
ruggenspraak onmogelijk maakt

ik wil confronteren
de natuur een lesje leren
in samenspraak

maar die hoogmoedigheid
raak ik snel kwijt
red ter nauwe nood het vege lijf


wil melker
03/01/2012
www.wilmelkerrafels.deds.nl