Bijna winter

Een druppel water zo klein
En te niet gedaan.
Heeft toch een hele levenscyclus doorstaan.
Condenseren, vallen en verplaatsen.
Veranderd in ijs en laat op zich schaatsen
Niet geliefd en zo simpel en teer,
Stort er één op mijn voorhoofd te neer.
Ik kijk omhoog slaak een zucht,
Het is bijna winter maar er zit nog herfst in de lucht.

Gooi me capuchon over mijn hoofd en versnel mijn pas,
De druppels tikken zachtjes op mijn jas.
Ergerend stap ik in een plas en laat een “Godver” uit mijn mond loskomen,
Voel de eerste druppel lang mijn nek stromen.

Een stem in me zegt, maak je niet druk.
Het word bijna winter,
maar er zit nog herfst in de lucht.