Gewoon heel even

In één keer komt alles weer
Zo op me af
En zie ik het niet zitten meer
Ik sta helemaal paf
Waar is nu mijn hoop en moed
Gebleven
Weet niet wat ik moet

Vragen gaan door me heen
Ik wil ze niet vragen
Het is zelfs zo dat ik meen
Dit zijn m’n slechtste dagen
Waar is nu mijn goede humeur
Gebleven
Ik voel me echt een zeur

Ik kan niet helder meer denken
Gedachten vliegen door me hoofd
Ik wil energie bijtanken
Ben van al me krachten beroofd
Waar is nu mijn sterkte
Gebleven
Die ik altijd opmerkte

Waarom komt alles tegelijk altijd
Op het onhandigste moment
Dat is nu echt een hard feit
Maar was me al eerder bekend
Waar is nu mijn zekerheid
Gebleven
Weggezonken in mijn strijd

Op dit moment wil ik alleen
Maar even jou
Om me heen
Dat je zegt dat je van me hou
Waar is nu die liefdevolle arm
Gebleven
Die mij omhelst zo warm


Dit zijn van die momenten in je leven
Dat je er het liefste de brui aan wilt geven
Gewoon heel even
Omdat het zit zo tegen
En je er de balen van hebt gekregen
Gewoon heel even
omdat je het moe bent om te streven
Een knuffel krijgen die je doet opleven
Gewoon heel even...