meisje met anorexia

fijn, breekbaar,
zo ontzettend licht.
ze zweeft daar,
grote ogen op mij gericht.
spieren , botten
ze is zo puur.
En om haar heen,
een hoge muur.
haar kleine wereld,
zonder tijd
een mooie dag,
die voorbijglijdt.
de pijn is voorbij,
ze heeft gestreden.
ze heeft gehuild,
en geleden.
nu is ze leeg,
een glimlachend gezicht.
daar loopt ze dan,
vederlicht.
altijd zomer,
warm en loom,
eeuwig kind,
dat was haar droom.
de tijd staat stil,
alleen voor haar.
ze koestert de leegte ,
ziet geen gevaar.
wankelend zoekt ze haar weg,
een dunne lijn.
starend in de verte
wat zal daar zijn??...