Zaterdagavond

Uitgeput, hangend op de bank met m’n voeten op tafel en een boek, waar ik nog geen letter in gelezen heb.

Rusteloos razen de gedachten voorbij, wel duizend per seconde en voor ik het weet zijn ze weer weg, verstopt, achterin m’n hoofd.

Onverwacht schalt er een autoradio door de straat, onbewust reageer ik, mijn vingers trommelend op het donkerblauwe bankstel in een totaal ander ritme.

Hunkerend naar een klein beetje liefde dat niemand me kan geven.

Liefde, schalt het uit de autoradio. En onbewust reageer ik, mijn vingers trommelend op het donkerblauwe bankstel in een totaal ander ritme. Liefde, schalt het door mijn hoofd. Een fractie van een seconde was daar liefde.

Maar voor ik het weet is het weer weg, verstopt, achterin mijn hoofd, en razen de gedachten weer voorbij, duizend per seconde.

Hunkerend. Liefde. Gedachten, duizend per seconde. Mijn vingers, trommelend. Het donkerblauwe bankstel.

En voor ik het weet zak ik weg, in een droomloze slaap.