Dat mes

Ik wist niet,
Dat dit gevoel ooit weer zou terug komen,
Ik was op de goede weg,
Nu hoop ik dat ik daar ooit weer kom,
Elke dag spookt weer dat mes door m’n hoofd,
Elke dag wil ik mezelf weer van alles aandoen,
Als ik naar m’n armen kijk,
Zie ik littekens,
Ze horen bij mij,
En er kan er ook wel weer eentje bij,
Elke keer gaat het zo,
M’n armen staan weer vol met wonden,
Het boeit me niet,
M’n armen zijn niet meer van mij,
Als ik naar m’n armen kijk,
Denk ik aan de tijd dat het snijden zo erg was,
Elke dag was het raak,
Elke dag takelde ik mezelf zo erg toe,
Je ziet het nog steeds,
Het maakt me allemaal niks uit,
Het hoort inmiddels bij mij,

Als ik wist wat het snijden allemaal zou aanrichten,
Dat had ik dat mes nooit gepakt,
Het is alleen,
Te laat,
Want dat mes,
Ik kan het niet meer met rust laten.