Tussen ijs en wallekant

ritmisch krassen schaatsers
het gele riet voorbij
de ruggen diep gebogen
zwieren ze in lange rij

blikken op naar voren
met aan de verre horizon
een nevelige toren
passeren brug en boerderij

nog klotst het water
tussen ijs en wallekant
een wak is afgedekt
met takken en rood band

het is geen wedstrijd meer
ze ademen dezelfde lucht
op hun urenlange vlucht
de handen gaan ineen

met vijven naast elkaar
passeren ze de meet
zijn vrienden voor het leven
de medaille is er slechts voor even


wil melker
01/02/2012
www.wilmelkerrafels.deds.nl