Winterliefdesdroom

ongemakkelijk, ongewend.
een heel erg naar moment.


wanneer ik die sneeuw van uit de klasraam zag,
verscheen er een traan maar ook een kleine lach.
want dit is iets waar wij op begin al over spraken,
over samen sneeuwballen gooien en engeltjes in de sneeuw maken,
over samen chocomelk drinken en elkaar verwarmen voor jou stoof.
dat is echte liefde, waar ik nog steeds in geloof.


jammer, dat ik hier nu alleen nog maar schrijf aan een gedicht.
en geen sneeuwbal kan gooien in jou gezicht.
want daarna zou ik je dan in men armen moeten nemen,
en zou ik heel erg hard bij jou moeten komen flemen.
want al vanaf het begin, was ik daar erg goed in.
en ja zo'n moment vergeet ik nooit,
want dat was misschien wel de beste ooit.

maar nu, alle twee, ver van elkaar.
ik hier, jij daar.
en waarschijnlijk hoort het zo wel te zijn,
maar na die dikke maand, doet het toch nog steeds heel erg veel pijn.

en soms schieten woorden mij te kort en tranen mij te veel,
maar oh schat, weet dat ik nog steeds van jou, echt waar, zielsveel.