Oma ik mis jou

Het is nu 3 jaar geleden.
Kwam ik in een diepe put terecht.
Want jij was op 25-09-09 overleden.
Nachten lang vielen tranen voor jou.
Als ik aan het woord kanker dacht.
Ik dacht kom terug dat is het enige wat ik wou.
Dan Kon ik je rechterhand voelen want die was zo zacht.
Nu kan ik praten over de nare ziekte kanker met alleen een brok in me keel. Natuurlijk mis ik jou nog elke dag.
En niet zo'n beetje maar heel veel
Wil nog altijd wensen of ik je even zien mag.
Maar helaas Dat kan dus niet. Maar lieve oma ik kom ook snel naar je toe.
En dan weet je niet wat je ziet. Maar ik kom naar je toe ook al weet ik niet hoe. Ookal weet ik oma dat je altijd bij me bent.
Want liefde die je me gaf is de mooiste wat ik ooit hebt gekent.