Ooit wordt je bevangen door een gevoel

Ooit

Ooit liep ik op een grasveld, zacht aan de voeten,
vogels die fluiten , bloemen die bloeiden, briesje...


Ooit liep ik op het strand, water...
stromend, krachtig uit de oceaan, vol met leven
ontdekt of nog verborgen voor de buitenwereld
rustgevend

ooit kwamen er stormen , onweer
denkend dat het niet erg is , tegen de wind in
maar die overmacht neemt je mee op zijn pad
ontwetend waar je terechtkomt, vaar je mee

ooit werd dat gras een woestijn , pijnlijk , dor
bevangen door de droogte overdag, in de nacht koud en kill
met de drang naar overleving, zoek je die oase die ergens is
moeilijk is dat pad maar onbereikbaarheid bestaat niet

ooit....word je bevangen door een gevoel
een druppel op je lippen dat smaakt naar meer
een aanraking , een knufje..., een steun maar oh veel meer

niet wetend waar de wind zal varen
moet ik over bergen of moet ik langs donkere grotten gaan
maar ooit zal ik terug over groen gras lopen
en hoop ik stil dat dat gevoel die ene bloem aanvaard die alleen maar groeit in mijn hart