Werk

Het is acht uur en je jas gaat weer aan,
Even tanden poetsen, voordat je wilt gaan,
Vergeet je de sleutel op de stoel,
En krijg je meteen een sippe smoel,
Vervloek je de dag voordat die is begonnen,
Zo heb ik dus nog nooit een dag overwonnen,

Heb ik de grijze muren al in zicht,
En je denkt ‘je doet je plicht’,
Gaan de deuren ’s morgens open,
Als jij komt aangelopen,
Zie je die kop weer van je baas,
Die je liever ziet als een waas,

Heb je een hekel aan je kleding,
Word er niet gevraagd om je mening,
Kijk je met boze blik in de krant,
Verlang je naar vakantie en het strand,
Zie je de baas weer binnenkomen,
Gelukkig ben jij selectief aan het dromen,

Daar laat de baas het niet bij zitten,
Hij houdt er van werknemers te fitten,
Hij verteld dan ook gelijk wat je moet doen,
En ja, je doet het ook voor het poen,
Tevreden gaat de haaienbek weer naar kantoor,
De plek voor hem, daar doen we het voor,

dan vraagt een klant of ik wil dienen,
kom op zeg, ‘tis net voor tienen,
dan ga ik me pauze tegemoet!
Ook dat doe ik voor m’n poet!
Over een half uur ben ik weer beneden,
En dan vraag ik geïnteresseerd wel om een reden,

De dag is goddank bijna weer voorbij,
Op naar de luie bank en vogelvrij,
Ik loop maar een rondje met een serieuze blik,
Ik denk bij mezelf dat ik dit allemaal niet pik,
Ik ga op zoek naar iets anders, dat kan niet moeilijk zijn,
Anders steek ik de boel in de hens voor de gein,

De volgende dag is alles weer hetzelfde,
Alleen heb ik nu m’n pauze tien over ’t elfde,
Het maakt me niet uit, ik eet wel iets langer,
Misschien word ik wel ontwerper, misschien wel zanger,
Ik doe dit werk nog heel even,
Al is het moeilijk tussen al die teven,