vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Het witte licht
Het witte licht voert me mee
Ver weg hier vandaan.
Ik zie je gezicht
Ik zie een traan.
Ook al zal ik hier straks niet meer zijn
Ik zal altijd bij je blijven
Als een schim, als je beschermengel
Alleen niet in levende lijven.
Ik vervolg mijn pad,
het witte licht achterna
Mijn lichaam laat ik achter
Maar ’t is niet dat ik niet meer besta.
Kijk nog een keer om,
Ik zie je verdriet
Vaarwel liefste, maar ga door
En vergeet me niet.
Ingezonden door
Kelsey
Geplaatst op
20-05-2012
Over dit gedicht
niet vergeten..
Geef uw waardering
Op basis van 9 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
Beschermengel Dood LiefdeReacties op ‘Het witte licht’
-
okay, now yuu made me cryy..., zo verschrikkelijk zielug! en wat kan jij toch alles goed verwoorden! <'3
Rozi - 03-06-2012 om 14:28
-
Prachtig geschreven, echt mooi. Het raakt me. Echt geweldig gedicht dus ! Liefs, Anouk.
Linda - 24-08-2012 om 16:11
