Ik ben je kwijt

Ik ben je kwijt…
Ik gaf zoveel om je.
Altijd kon ik naar je toe, als ik me rot voelde.
Jij wist hoe ik me voelde, en door jou werd ik ook weer blij…
En nu ben je weg… Ik kan je nooit meer zien…
Moet ik nu nog verder kunnen leven?
Nu heb ik niemand meer om me heen…
Niemand meer die me gezelschap houdt. Ik kan niet zonder jou…
Je beseft pas hoeveel je van iemand houdt, als je diegene kwijt bent.
Mijn hoofd doet zeer, ik kan niet meer normaal denken…
Iedereen leeft gewoon verder, en ik?!
Ik weet niet meer hoe dat moet.
Al die dagen dat ik bij jou was, het was altijd zo tof.
De tranen branden achter mijn ogen…
Want het is verleden tijd… Jij bent verleden tijd…
Het leven gaat gewoon verder, alsof je nooit hebt bestaan hebt.
Maar in mijn hart is het nog steeds dezelfde tijd als eerst.
Beseffen dat ik je nooit meer zie, ik kan het niet…
Ik weet niet of ik nog wel verder kan gaan zonder jou…
Het is ochtend, de zon komt op. Het belooft een mooie dag te worden…
Maar ik wil niet dat het een mooie dag word.
Maar ik weet niet wat ik wil!
Ik heb er nog nooit bij stil gestaan, dat ik je kwijt kon raken!
Maar aan de dood, denk je toch niet?!
Ik hoop dat je van het leven, lang hebt kunnen genieten!
Ik wou helemaal niet dat je ging…
Maar er kan niks aan veranderd worden…
Ik kan de tijd niet terug draaien… Om je te beschermen…
Ik mis je. Uit het oog, maar niet uit het hart