Onder de regenboog

Onder de regenboog,
Midden in het veld.
Kwamen ze onvertogen,
Hebben ze het mij verteld.

Van het leven aan de overzijde,
Waar rust en vrede heerst.
Waar liefde allen verblijde,
Niemand word daar geweerd.

Ze hebben geen pijn meer geven ze aan,
Welke ze hadden in een aardleven bestaan.
Ze zijn gelukkig en vaak heel blij,
En dat ze vaak heen zijn om mij.

Ze laten zich voelen door een zachte wind,
Als een warme deken om mijn schouders.
Om te zeggen ik ben hier mijn lieve kind,
Je bent niet alleen we zijn nog steeds je ouders.

Ze komen om boodschappen door te geven,
En te zeggen het gaat hier goed met mij.
Ons verder te helpen in dit leven,
Waar zouden we zonder hen zijn?