Niemand

Niemand begrijpt wat ik bedoel,
niemand voelt wat ik voel.
Niemand die me tranen ziet,
tranen van zo veel verdriet.
Iedereen denkt dat als je lacht,
dat je dan vrolijk bent.
Schijnbaar is er niemand,
die mij werkelijk kent.
Bij mij is dat dus niet.
Ik lach,
zodat niemand mijn verdriet ziet.
Soms doet dat heel veel pijn,
en wens ik ooit weer gelukkig te zijn.
Gelukkig zijn is wat ik wil,
nu ben ik vaak verdrietig en stil.


Kijk eens in mijn ogen,
wat je ziet is verdriet.
Mijn lach is gelogen,
zo vrolijk ben ik niet.


Als ik in de spiegel kijk,
Word ik ongelukkig,
Ongelukkig van mezelf,
Van mijn lichaam!
Ik ben toch niemand!
Wie wil mij nou kennen.
Waarom lijk ik niet op jou,
Knap, slank & mooi.
Waar elke jongen van houd,
Waarom ben ik .. ik ..
Waarom ben ik niet zo als jou?


Waarom
Is het leven zo moeilijk
Waarom
Bestaat er verdriet
Waarom
Bestaat er pijn
Waarom
Is het leven zo oneerlijk
Waarom van buiten
Als van binnen zo belangrijk is
Waarom huilen
Als lachen zoveel beter is