Ik mis je zo

Oma was in Egypte, een hèèl ver land.
Ik lag daar weer aan jou te denken, aan de waterkant.

Ik heb je nu al ruim twee maanden niet gezien.
Ik begrijp nog steeds niet waar ik dit allemaal aan verdien.

Maar jij bent iedere dag in mijn gedachten.
En in mijn dromen in de nachten.

Maar wat jij mij in dat ene jaartje gaf.
Pakt gelukkig nooit iemand me meer af.

Ik krijg mijn gadachten niet op papier,
zoals ik zou willen.
Het lijk zo minder erg, maar ik kan het wel uitgillen.

Ik mis je zo, en het doet toch zo'n pijn.
Kon ik af en toe nog maar even bij je zijn.

Een hèle geruststelling, voor mij, is te weten.
Dat jij er geen verdriet van hebt, je bent mij allang vergeten.

Ach ik kan toch nooit iemand uitleggen wat ik voel.
Niemand kan voelen wat ik bedoel.

Ik zag daar moeders, met kleintjes zoals jij.
Dat maakte me aan de ene kant verdrietig, maar aan de andere kant weer blij.

Mijn gedachten gaan dan wèèr naar jou, mijn schat.
Heb je al staartjes? loop je al? praat je misschien al wat?

Dan stuur ik je maar weer terug naar mijn dromen.
Want de tranen blijven weer komen.

De herinneringen aan jou zijn hèèl erg fijn.
Maar dan is er weer die ondragelijke pijn.
Dag schatje! ik hoop dat we ooit weer samen zullen zijn.