Onzekerheid

Wekenlang kijken naar je gezicht
De kleur van je huid wordt grauw
Je ogen ontbreekt het aan elk licht
Wat is er toch met jou?

Je voelt je niet lekker in je vel
Eten en drinken doe je goed
De kinderen vragen vader gaat het wel?
Af en toe een redelijke dag dan krijg je weer moed

Dan lukt het niet meer je moet naar het ziekenhuis
Je met weg van huis en haard
Van onderzoek naar onderzoek en je voelt het zit niet pluis
En je denkt is dit het nog wel waard?

En dan maar wachten op de uitslag
Je naaste familie leeft met je mee
Dan verteld de zuster dat je bij de dokter komen mag
Daar zit je dan met een koekje en een glaasje thee

De dokter verteld en je wereld stort in
De uitslagen vallen meer dan tegen
De tranen schieten in je ogen ook bij je gezin
En je voelt hierop rust geen zegen

Je toekomst ziet er somber uit
Je zegt tegen je vrouw kop op meid
Ondanks alles wil je er nog niet tussenuit
Nu is het eindelijk voorbij die onzekerheid het is nu een feit