een meisje huppelend door de wei
vrolijk en blij
haar 2 vlechtjes dansen op en neer
ook haar geruit rokje gaat wild tekeer
bij elke bloem blijft ze staan
en ruikt er voorzichtig aan
op een prachtig stuk uitgestrekt gras
vertraagt ze haar pas
ze gaat er liggen en kijkt naar de helderblauwe lucht
ze ziet er een paar vogels, samen ondernemend hun vlucht
ze glimlacht breed
de wereld is toch nog niet zo wreed
21-12-2008
Er is 34 keer gestemd.
Onbekend
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!