De koelte voorbij

ik wist de oase
in het woestijnrode zand
een wijzende vinger
aan gods groene hand

hij wuifde met palmen
de koelte voorbij
waste de voeten
van jou en van mij

zacht kleurden de kleden
rust in zijn huis
kou van de nacht
brak het ijs bij hem thuis

maande de nacht
tot kristalhelder schijnen
voedde ons stilte
liet spanning verdwijnen

tot de schemering kwam
zijn hand ons verfriste
met het ragfijne dauw
uit zijn hemelse blauw



wil melker
19/06/2013
www.wilmelkerrafels.deds.nl