Allereerst voelen wij ons vereerd dat wij iets mogen dichten,
Wij willen u vragen even de aandacht op het stel te richten,
Om even stil te staan voor de 25 jaar die zij hebben meegemaakt,
Die sowieso ons, en jullie vast ook, heeft geraakt,
‘zie ze eens stralen’, los van alle lampen en lichten,
Zilver is het element van deze bijzondere dag,
Een zo bijzondere gelegenheid, net als het moment toen hij haar zag,
Of zij hem, dat is na 25 jaar moeilijk te achterhalen,
We zullen nu een degelijk gedicht voorlezen, gezien we zo blijven dwalen,
Want dit feest verdiend een gulle lach,
Zo begon de rooskleurigheid tijdens een welverdiende vakantie,
Toen hij haar bestookte met zijn charme, was dit nog geen garantie,
Jutta wou graag een ezel zien in een bepaald exotisch land?
daarnaast was een duik ook wel lekker op het parelwitte strand,
zo leerden ze elkaar kennen, al was er na de belevenis distantie,
Want zij woonde in Nederland, en hij dichtbij het witte strand,
En al zagen ze elkaar niet door afstand, toch hadden zij een ware band,
Die veel verder ging dan een vakantieliefde, ze waren elkaars hartendief,
Snel daarna waren ze verslingerd aan elkaar, alleen was dit wel per liefkozende brief,
Ze dachten aan elkaar, en zagen zichzelf verliefd in het witte zand….
Het jaar erop besloot Jutta en haar moeder weer naar de zon te gaan,
De zon was eigenlijk de jongeman, die ze gekoesterd had met een traan.
09-01-2009
Er is 6 keer gestemd.
Onbekend
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!