De dood, mijn vriend

Leven heeft geen zin
De dood is zo mooi
Leven heeft geen zin
Dat is allemaal energie die ik weggooi

Ooit al eens de dood in zijn ogen gekeken
Deed het pijn,,
Die blik heb je dus ontweken
Je zal nooit meer zo gelukkig zijn

Ik heb het gevoel dat ik voor niemand leef
Dat ik al mijn commentaar overbodig geef
Ik heb het gevoel dat ik overbodig ben
Kan het zijn dat ik dit gevoel al levenslang ken

Leven doet zo’n pijn
Waarom kan Ik niet zo moedig zijn
Waarom kijk ik niet in zijn ogen
Waarom heb ik hierover gelogen

Ik kan het zelf niet aan
Ik had zelf te veel pijn
Ik heb het niet gedaan
Ik zal dus nooit meer zo gelukkig zijn

Op een dag zal ik moedig zijn
Dan kijk ik erin
Dan sleep ik mezelf door de pijn
Dan heeft MIJN leven weer zin

Dan leef ik In de perfecte tijd
Al die overbodige commentaar
Al het overbodig gevoel
Kan ik dan allemaal kwijt

Want dan heb ik een vriend
Iemand die mij nooit iets verbood
Pas dan heb ik een vriend
Ik noem hem de dood