Brood en spelen

Een maatschappij in groei.
Een economie in bloei.
Een productie hoger dan nodig.
Een mens meer dan overbodig.
Welvaart die men niet wil delen.
Het volk wíl; “Brood en spelen!”.

In kamer en kabinet,
Wordt uitvoerig uiteen gezet,
Hoe verdelen we het beleid,
Over inkomsten en welvaartsstrijd.
En om de kiezers te strelen,
Geven ze; “Brood en spelen!”.

We wíllen wel wat doen.
Maar, ’t kost minstens een miljoen.
Om vele levens te redden.
Helaas, vergokt met wedden.
En om de wonden te helen,
Kiezen we voor; “Brood en spelen!”.

Nooit verzadigd van ’t genoeg,
Vliegt ons geld in casino en kroeg.
En in veel onnodige zaken.
Tijd om de overheid te kraken.
Géén tijd om te verdelen,
Wij móéten; “Brood en spelen!”.

Een wereld in ellende.
Geen mens die dat nog ontkende.
Kindersterfte en hongersnood,
Bittere klacht om dagelijks brood.
Een overschot bij velen.
Wij éísen; “Brood en spelen!”.

Tv. en radio staan “bol”.
Oorlog eist dagelijks zijn tol.
En wij…, rustig thuis?
Bekijken het op de “buis”.
Beelden, die onze ogen strelen.
Wij hébben; “Brood en spelen!”.

Eens, was er, het Rijk der Romeinen.
Dat ging –geheid- “naar de Filistijnen!”.
Hun cultuur ging verloren.
Geen roem was hen verder beschoren.
De strijd begon hen te vervelen.
Ze hádden; “Brood en spelen!”.