Hartebloem

Hartsbloem.

Met mijn geboorte ontkiemd,
Tere plant van groen
Door levensstorm gestriemd
Niet van kracht te ontdoen.

Eindloos zocht je grillig blad
Naar warmte en lucht,
Een helder blauw bad,
Brutaal, toch zo beducht.

Zo teer in kracht,
hebben je wortels gezocht,
de innerlijke vracht,
dat, wat wel en niet mocht.

Na tijden groei
En knop na knop,
Kwam je in bloei,
Leefde je op.

Als een fontein van vuur,
Kleuren, geel, blauw en rood,
Kwam heel je natuur,
In mijn ontwikkeling bloot.

En, voort gaat je bloei,
Je kleurenzee,
In onstuitbare groei,
Neemt heel mijn leven mee.

Egbert Jan van der Scheer