Last

Die gulle lach
een omringende traan
als een glimworm fonkelend
heeft hem goed gedaan

Moeizaam verlost uit de cocon
van steeds weer te moeten geloven
fouten door ouders begaan
kom je als kind niet meer te boven

Stilaan vervaagt het oorlogsleed
last door hen verspreid
ook kinderen van foute ouders
hebben recht op verdraagzaamheid

Een gulle lach komt er spontaan
na het lichten van die last
zo kunnen zij weer verder gaan
met een leven dat hen past

© Copyright Bodie

Ingezonden door

Bodie

Geplaatst op

24-03-2020

Over dit gedicht

Levenservaring

Tags

Verdriet