1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

De roes van schrijven

Er zijn zo van die dagen soms ook nachten dan blijf ik schrijven.
Een vel papier, een pen en mijn gedachten, verder niets.

Een soort van roes, ik moet.
Waarom ik moet dat weet ik even niet.
Tijd of waar ik ben het telt niet meer.

Alleen dat vel papier, de pen, mijn hand, bepalen nu mijn doen en laten.
Ik schrijf de woorden, bouw de zinnen waarvan ik later denk:
wat moet ik hier nu mee ?
Niemand zal ze ooit begrijpen, ze zijn voor mij alleen.

Toch, soms jaren later,
heb ik pas het lef deze schrijfsels openbaar te maken en wat blijkt,
ik heb emotie bij een ander kunnen raken.
Dan weet ik waarom ik toen, lang geleden, schreef.

Het doet mij goed als iemand zegt of schrijft:
Ik ben blij met wat ik bij jou gelezen heb.
Dat gevoel is jullie vast bekend, daarom ben je lid op deze site.
Hier wordt je, al is het maar door één, begrepen en erkend.
A3.

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Geef uw waardering

Op basis van 12 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Gedachten. Papier Pen

Reacties op ‘De roes van schrijven’

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

De roes van schrijven