1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

IK WEEN OM BLOEMKOOL

IK WEEN OM BLOEMKOOL DIE GIJ WILDE KOKEN
( Naar Willem Kloos: “Ik ween om bloemen in de knop gebroken”)

Ik ween om bloemkool, die gij wilde koken
En in de nieuwe snelkookpan vergaan
Ik ween omdat gij ’t gas hebt aangestoken
Maar het helaas daarna is misgegaan:

Gij kwaamt, en 'k wist - gij zijt weer heengegaan...
Ik heb het nauw gezien, geen woord gesproken:
Ik zat weer roerloos, en at maar een banaan
En dacht: “Dat was weer drie keer niks, dat koken!”

Zo als een vogel in de stille nacht
Op ééns ontwaakt, omdat de hemel gloeit
Maar in het duister dan mistroostig fluit,

Doe ik, na mijn vervlogen hoop, het gas snel uit
Ik mijmer in het donker, en slechts droevig vloeit
Bij d’aangebrande bloemkool, mijn zwakke klacht

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

Over een liefdesrelatie die zeer op de proef gesteld wordt door slechte kookprestaties. Persiflage op mooi gedicht van Willem Kloos

Geef uw waardering

Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Bloemkool Koken Liefde

Reacties op ‘IK WEEN OM BLOEMKOOL’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

Ik ga akkoord met de voorwaarden (opent in nieuw venster)

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

IK WEEN OM BLOEMKOOL