1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Een bron van rust

De rosse weerwolfmaan
bescheen die zomernacht
het koperen Christuskruis
feller dan ik had verwacht.

Ik riep om haar, krijsend
uit alle macht. Met een
olielamp kwam zij kijken
naar mijn jammerklacht
wiegde mij in haar armen
zong slaap kindje zacht
terwijl ze wees naar de
sterren met al hun pracht.

Wat was zij aardig en lief.
Daar heb ik vele jaren later
nog vaak aan teruggedacht.

Vooral nu ze met een
koperen Christuskruis
wordt weggebracht.

Of teruggebracht........
naar een bron van rust ?

Weer word ik door
haar gesust !

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Geef uw waardering

Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Liefde Vriendschap

Reacties op ‘Een bron van rust’

  • Een warm welkom aan boord, goede vriend. De ene gedichtensite is de andere niet. Vijf sterren voor dit gevoelige en verfijnde vers.

    Johan de Geest - 13-02-2018 om 22:07

  • Bedankt voor je warme verwelkoming en de vijf sterren ! Graag wil ik ook jouw werk lezen ! Mvg Claude

    Claudelaire - 14-02-2018 om 07:09

Reageren

Ik ga akkoord met de voorwaarden (opent in nieuw venster)

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Een bron van rust