1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Hallo

Hallo! Welkom in de wereld van de nomofoob
Eenmaal in hun macht, kun je niet meer op de loop
Je moet je smartfoon even laden, jij bent bijna leeg!
Zou je willen dan, dat je plots geen informatie kreeg?
.
Ja, draag hem in je zak, maar nog liever in de hand
Iedereen te woord staan, leg je werk toch aan de kant
Tante Toos en ome Dirk, Je broer Mark, zusje Ellen
Je hebt de hele dag contact en zoveel te vertellen
.
En is het even stil omdat iedereen moe pauzeert
Dan speel je toch een spelletje, razendsnel geleerd
Je luistert wat muziek, het oortje op gedempte toon
Best handig want je weet, zo dadelijk gaat de telefoon
.
Hallo! Je spreekt met Tine, je kent me vast nog wel
Ik weet niet of het uitkomt, dat ik je zomaar even bel
maar, heb jij nog wat gehoord van die man van Ans?
Die is echt gestoord joh, bij mij heeft ie geen kans!
.
Piep, Tata, Piep, Tatata, de verbinding gaat te vlug
Het netwerk ligt buiten bereik, dus kies of bel terug
Hallo, sorry ik moet deze even nemen, blijf je standjeby?
Ik heb drie open lijnen joh en één daarvan ben jij!
.
Chris en Agnes, Bart en Luc, Hans en Catherine
Je belt jezelf suf, om iedereen snel te bedienen
Tussendoor doe je zo af en toe, een beetje van je werk
De baas heeft zelf zo’n ding, die stelt geen paal of perk
.
Op weg naar een nieuwe relatie, gaat alles als vanzelf
Je schakelt op de carkit, filerijdend tot een uur of elf
Boos van al dat wachten, de klant maar even bellen
Zeg, ik kom te laat en waardoor zal’k maar niet vertellen
.
Je moet de beesten eten geven, een briefje snel gepost
Ja wel het spelletje blijven volgen, het is zo opgelost!
Je belt de dokter, kapper, een vriendin, de bloemist
Je belt soms de verkeerde, sorry, de juiste toets gemist
.
De maatschappij verloedert, iedereen doet maar wat
Top die sociale media, keuze genoeg, aanbieders zat
Nomofobie een ziekte met zeker 100 keer pijn per dag
Ik wou dat ik op straat de oude foonbox weer eens zag

Corrason (c)

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

Het gaat maar door de hele dag, van mond tot oor, het gaat maar door... en niemand kan zonder. En spreek ik iemand aan op straat, dan is een antwoord al een wonder. Ik vraag de weg op vriendelijke toon. Geen antwoord, wel een foon met Google Maps.

Geef uw waardering

Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 2 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Gsm Media Mobieltje Nomofoob Smartphone

Reacties op ‘Hallo’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Hallo

Laatste berichten op het forum