1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

DE VERLOREN MELODIE

DE VERLOREN MELODIE

Laatst speelde ik een melodie
Zo wonderlijk en schoon
De klanken kwamen als vanzelf
Ze klonken haast gewoon

Ze klonken zo natuurlijk
Net alsof ‘t niet anders kon
Het leek haast wel alsof niet ik
Maar een engel het verzon

De avond kwam, de donkere nacht
Dekte de bomen toe
Mijn ogen vielen langzaam dicht
Ik voelde me zo moe

De nacht verdween, de zon verscheen
Ontwakend en nog loom
Dacht ik weer aan de melodie
Het leek nu wel een droom

Ik speelde, speelde, telkens weer
Maar ach, tot mijn verdriet
Hoe ik ook zocht, mijn melodie
Helaas, ik vond haar niet

De toverklanken van die dag
Heb ik nooit teruggekregen
De wondermooie melodie
Was ’t aardse rijk ontstegen

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

Over iemand die een melodie verzint en die weer kwijt raakt

Geef uw waardering

Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Droom Engel Wonderlijk

Reacties op ‘DE VERLOREN MELODIE’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

DE VERLOREN MELODIE