1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Vriend van de onbekende horizon

Waarom zou ik boos op jou zijn
we hebben niets meer dan onszelf
in ongeschreven woorden
onmisbare gesproken taal

troostend en zoekend

en het zijn op zich geen wanen
omdat werkelijkheid anders toont
in dromen die de toonladder beklimmen
om het lied van de verdwaalde vrouw
te horen in de schemernacht

jij hebt hetzelfde verlangen als ik
we zouden samen een brief kunnen schrijven
bedenken of we in een ander land mogen wonen
het landschap aan de kunstenaar laten

het is zo knus met jou in mijn dromen
al het geroezemoes is gelukkig ver weg
aanraken is een droomwereld in de toekomst
er is nog een lange weg te gaan
om de ontevredenheid achter te laten

volg die onbekende rivier maar
die ik toen tekende in het lenteveld
je zult voortaan altijd bij mij zijn
en die vervelende vrouw weer vergeten

er is wel iets van troost in het voorbijgaan
in de vergankelijkheid van een losse groet
ik kan het me nauwelijks voorstellen
dat je het stiekem met een ander doet

we hoeven niet terug te gaan naar toen
de dwaalgeest was dikwijls eenmalig
ik verlang ook niet meer naar een zoen
je bent altijd te trots en inhalig.

troostend en zoekend.

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Geef uw waardering

Op basis van 10 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Horizon Troostend Vriend Zoekend

Reacties op ‘Vriend van de onbekende horizon’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Vriend van de onbekende horizon