1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Avondschildering

De avondschildering
donkerde zich langzaam
zwaarmoedig en gespannen

niets anders om over te dichten
dan over de ondergaande zon
Violette begaf zich gedeeltelijk ontkleed

naar de oevers van een meer
kilometers buiten een wereldstad gelegen
bij het stille water aangekomen

zag zij werkelijk de ondergaande zon
waar zij zo naar verlangd had
intensiviteit van haar dromen

Violette zocht haastig naar een pen
toen zij die gevonden had
was het donker, zij besloot

terug te gaan, naar mijn huis
in de stad, nabij klimrozen
die in volle bloei stonden

lag in mijn bed op haar te wachten
in het huis was het aardedonker
zij zocht door de gang naar licht

mijn ziel bleef aardedonker
het licht kon zij niet vinden
er overviel mij naargeestigheid

die mij tegenstond totdat ik
mijzelf hervond in de buurt
van het bed, waar mijn schrijfschrift lag

daar ontdeed ik mij van mijn kleren
ik nam afstand van emoties die mij ontsierde
tegenover de rest van de wereld

en deed het licht voor Violette aan
ik ging naakt tussen de lakens liggen
en liet de nacht als een warme deken

over mijn gestrekte lichaam rusten
terwijl zij zwijgend naast mij ging liggen
bemerkte ik dat maanlicht aandachtig scheen

over de roze gelakte nagel van haar linker teen
de avondschildering donkerde zich langzaam.

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Geef uw waardering

Op basis van 7 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Avond Huwelijk Schildering

Reacties op ‘Avondschildering’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Avondschildering