1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Kindertijd

Waarom ben jij niet blijven steken
in mijn broertjes bruine knuffelhaar
of in de donzen warmte van mijn deken?
Waarom wilde jij niet slapengaan
achter het gordijn of in de maan?

Weet je in haar witsatijnen huid
luisterend naar feeëriek en lieflijk slaapgeluid
kon je liggen, veilig opgeborgen.

Maar je vluchtte.
De avond ruikt niet meer
naar kinderspelen en muziek,
enkel naar melancholiek
en de angst voor morgen.

Vroeger lieten wij nog onder ’t deken
onze knuffeldieren spreken,
konden wij nog van het laken
hun kasteel, hun huisje maken
of hun wijde, witte wereldzee.

Daarna nam een kinderlijke vrede,
ons wanneer we rustig sliepen
in haar vele dromen mee.

Nu slaapt alleen nog maar
mijn tweelingbroedergeest
in de kamer van de kinderen
die wij ooit zijn geweest.

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

Het is een gedicht over de kindertijd van mij en mijn tweelingbroertje, over de tijd dat we samen op 1 kamer sliepen. Het gaat ook over het missen van die onschuldige tijd.

Geef uw waardering

Er is 3 keer gestemd.

Social Media

Tags

Gemis Heimwee Kindertijd Nostalgie Onschuld

Reacties op ‘Kindertijd’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

Ik ga akkoord met de voorwaarden (opent in nieuw venster)

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Kindertijd
2.3 3

Laatste berichten op het forum