1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

De oude eik


Een splinter drong in mijn hart
Bij de gedachte
Dat die kan zweren
Bestaat mijn bloed
Ineens uit ijskristallen

Ik hoor de lach van een kind
Onschuldig en vol vertrouwen in het leven
Alles heeft zijn plek
En zijn tijd
Liefde is vanzelfsprekend

De oude eik
Mijn initialen heb ik er ooit ingekerfd
Menig uur bracht ik
Onder haar troostende takken door
Mijn eerste kus
Een slecht rapport
Al mijn geheimen
Waren bij haar veilig

Weer hoor ik het kind
Zie het dansen rond om de eik
Lachend en zingend
Vertrouwend op het leven

Ineens volwassen
Wou ik dat ik weer
Zo kon vertrouwen
Maar de splinter in mijn hart
Laat de vreugde vervagen
De storm in mijn hart
Dringt hem steeds dieper naar binnen

Dapper ga ik op reis
De reis naar mijn onschuld
Zou de eik nog bestaan?
Kan mijn vertrouwen herrijzen?

De oude eik
Statig staat zij te zwaaien naar mij
Ik ren er naartoe
Omarm haar
De splinter valt uit mijn hart

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

vertrouwen als een kind hebben in het leven

Geef uw waardering

Op basis van 9 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Kind Onschuldig Troost Verdriet Vertrouwen

Reacties op ‘De oude eik’

  • mooi beschreven, het helen van je ziel is een lange weg, met loslaten van splinters. Liefs, Marill.

    Marill - 29-06-2013 om 07:22

  • Niet echt een gedicht maar wel een mooi en krachtig verhaal, knap verwoord en geschreven. Groetjes chris

    Laska119 - 30-06-2013 om 13:13

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

De oude eik