1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Verdriet

Er was eens een meisje ze voelde zich zo alleen.

Niemand om met te praten,
gewoon niemand om haar heen.

Ze bouwden muren tot aan de wolken,
Zo zat ze zonder zorgen.

Toch was er eens een jongen die haar vertrouwen won,
En zo haar hartje stukje per stukje voor zich won.

Toen hij het eindelijk had liet hij het naar beneden vallen,
Daar zit ze nu alleen met hele grote wallen.

Ze zit nu weer alleen,
Alleen met haar verdriet.

in een nieuwe toren,
nog hoger dan daar voor.

Ookal zijn de wonden nu al lang geheeld,
zal je toch die krassen voor altijd blijven zien.

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Geef uw waardering

Op basis van 21 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Verdriet

Reacties op ‘Verdriet’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Verdriet