1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

de muur waarachter ik me verschans

men heeft niet door
hoe ik het afgelopen jaar
mijn muurtje weer voorzichtig
steentje voor steentje heb opgebouwd

de muur waarachter ik me verschans
dat van alle leugens honing maakt
elke traan een glimlach doet lijken
mensen tot een grote afstand drijft

ik ben de koningin te rijk
vastgeketend aan mijn eenzame troon
in een hoge toren opgesloten
in de diep gelegen kerkers verdwaald

de haat en woede razen binnen
waar ze alleen mezelf verwonden
kreupel maken, bloed vergieten
uit de voegen druipt enkel honing

de stadsbewoners zijn jaloers
maar zij zien het prachtige kasteel
niet de eenzaamheid waarin ik dwaal
de muur waar ik nog eens van afspring

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Geef uw waardering

Op basis van 7 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Angst Bescherming Eenzaamheid Pijn Vertrouwen Woede

Reacties op ‘de muur waarachter ik me verschans’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

de muur waarachter ik me verschans