1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

HET LELIJKE JONGE RUPSJE

HET LELIJKE JONGE RUPSJE

Een rupsje kroop over de grond
Totdat ze daar een plasje vond
Nieuwsgierig keek ze in het water
Maar och, wat schrok ze even later!

“Ben ik dat heus?”, zei ze ontdaan
En daarbij viel een rupsentraan
“ ‘k Wist niet dat ik zo lelijk was!”
Zei ze verdrietig bij de plas

Na in een boom te zijn geklommen
Wilde ze zich daar gaan vermommen
Maar helaas merkte ze toen:
Ze wist niet hoe ze dat moest doen

Bedroefd dacht ze: “Ik geef het op
Aan deze tak hang ik me op
Ik kan er beter maar mee stoppen"
En daarna ging ze zich verpoppen

De rups is er snel mee begonnen
En heeft zichzelf toen ingesponnen
Een week lang hing ze aan de tak
Heel stilletjes op haar gemak

Het rupsje was het hangen moe
En zei: “Ik wil naar buiten toe!”
Toen kroop ze vlug uit haar cocon
En ging naar buiten, in de zon

En daarna ging ze naar de plas
Waar ze laatst zo geschrokken was
En zei verbaasd: “Alsjemenu!”
Ze was een mooie vlinder nu!


Ze zei: “Ik wist niet dat het kon!”
Haar vleugels glansden in de zon
En na een hele diepe zucht
Vloog ze toen naar de blauwe lucht

(Naar: Het Lelijke Jonge Eendje van Anderssen)

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

Over een rupsje dat zichzelf heel lelijk vindt en in een mooie vlinder verandert

Geef uw waardering

Er is 6 keer gestemd.

Social Media

Tags

Rupsje Verdriet Vlinder

Reacties op ‘HET LELIJKE JONGE RUPSJE’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

Ik ga akkoord met de voorwaarden (opent in nieuw venster)

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

HET LELIJKE JONGE RUPSJE
3.8 6