De lage landen

Ooit leefden wij als een eenheid, met onze Noorderburen.
Margaretha was de Hoogheid, die vanuit Mechelen zou besturen.
Holland en en ons Vlaand’renland, da’s één cultuur en taal,
“Liefde”, “Voetbal”,”Kinderhand”, we verstaan het allemaal.
Ieder in zijn eigen dialect, maar begrijpen doen we ’t wél.
De verhouding is gewoon perfect, wij zijn een heel mooi stel.

Als kind keek ik enorm op, naar de Hollandse T.V.
Het Jeugdjournaal en TopPop: ik volgde gedwee.
Studio Sport, Sterrenslag , Chiel Montagne op Volle Toeren.
Ik verslond het elke dag, het kon mij steeds beroeren.
De voetbalhelden waren Thieu La Ling, Mario Been en Schrijvers Piet
De Eredivisie is nog steeds mijn ding, al MOET IK AJAX NIET!

Ik hou van hun gastvrijheid, die je nergens anders vindt,
Van hun aangeboren extravertheid, van de eenheid die hen bindt.
Van hun Bavaria en Oranjeboom, en zelfs van hun kroket.
Van hun eeuwige kampioenedroom, van hun ijdelheid tot en met.
Ik hou van hun eigengereidheid, al noemt men dat soms arrogantie.
Van hun kinderlijke blijheid, tijdens hun “cérévénvakantie”.

Ze zijn altijd tolerant geweest, en dat bracht ook ellende.
Ze zijn nu slachtoffer van hun open geest, en ook van Balkenende.
Theo Van Gogh en Pim Fortuyn: vermoord voor idealen.
Net als wij ruimen ze puin, van generaties falen.
Heb respect voor de cultuur, van de Lage Landen,
Of er wacht je vagevuur, bij de duivel zult gij branden…