Geknakte bloem

Jaren stond je voor iedereen klaar
Steeds maakte jij weer tijd
Nu zijn wij vrienden , voor jou daar
We komen van wijd en zijd
Nu jezelf als een bloem bent geknakt
De uitslag die je kreeg…
We kunnen het niet geloven, het heeft ons allen gepakt
Jouw laatste maanden, ik voel een pijnlijke steek
Het is gewoon niet te geloven
Jouw vuur is toch niet te doven
Meid we zullen je helpen we laten je niet alleen
Maar hoe moeten we hiermee omgaan
Wij, jou vrienden willen jou om ons heen
Jij was onze bakermat tegen jou kletsten we aan
Lieve schat wat zullen we jou missen
Jou luisterend oor,
Soms ook mocht jij voor ons beslissen
Nu gaan wij voor jou zorgen , als de drukte je niet stoort
Alle dagen komen wij , proberen je tijd zo mooi mogelijk te maken
Verdelen onze taken
Ik wil nog niet denken aan het afscheid
We stoppen het even weg het doet te veel pijn
We zullen je omringen met onze liefde
Jou nooit vergeten
Onze hartjes voelen zich gebeten
Bedankt meid,
Voor al je goedheid.
Groeten van al je vrienden!

MMH.Stevens