Stervende

De nacht had haar met een pijl doorboord
de tranen in haar ogen gaven de pijn weer
haar laatste ademhaling klonk gesmoord
nog nooit had ze dit gevoeld, zoveel zeer.

De nacht had haar meegenomen naar het duister
ze had lang geschreeuwd om hulp, maar liet het gaan
de knuffels hadden stilletjes met elkaar gefluisterd
het leek of ze verkeerde in een roes, een soort waan.

De nacht bracht haar naar beneden, door het raam
haar ouders vonden haar, de straatstenen gekleurd in rood
ze fluisterden, praatten, riepen, schreeuwden, haar naam
maar het meisje was allang al dood.

- Ze was al jarenlang stervende in haar eigen huis.