Dit meisje

De lege blik in haar ogen
De tranen die nauwelijks drogen

Het verdriet dat niet weggaat
Geen arm die om haar heen slaat

Geen schouder om op uit te huilen
Haar ziel zit vol schrammen en builen

Ze heeft niets meer om te winnen
Dat weet zij ook, diep van binnen

In gedachten loopt ze door donkere mijnen
Ze wil van de aardbodem verdwijnen

Niemand zal er iets om geven
Als zij een einde maakt aan haar leven

Nog heel even kijk ik haar aan
Voordat ik weer moet gaan

Het is geen toeval dat ik veel op haar lijk
Omdat ik in de spiegel kijk