Tranen van verdriet

Trillende handen,
tranen van verdriet.
Trillend lichaam,
niemand die het ziet.

Dan ben ik blij,
maar toch ook niet.
Zo blij hier stil in mij,
dat niemand het ziet.

Zo veel woede,
het moet eruit.
Zo veel angst,
het blijft,
ik raak het niet meer kwijt.

Het wil niet zoals het moet gaan,
het wil niet.
Niet voor mij,
voor mij en niemand niet.

Zo gedwongen,
en toch weer niet.
Zo veel tranen van verdriet,
niets is beter,
niets is goed,
zo veel tranen van verdriet.