Alleen

Ik zit in mijn rolstoel
een mes ligt op mijn schoot
ik denk aan alles
wat men mij verbood

De pijn in mij
is alles wat ik nog bezit
waarom moet ik doorgaan
ik vraag om vergeving, en bid

Zullen ze het begrijpen
dat ik niet meer verder wil
moet ik het hen vragen
mijn leven is zo koud en zo kil

Een laatste keer kijk ik om mij heen
en neem het mes in mijn hand
ik denk aan de verlossing
mijn bloed valt in het zand

De pijn heeft gewonnen
het gevecht is voorbij
ik had nog zoveel dromen
maar niemand meer aan mijn zij


ManOnWheels