mijn eigen schaduw

Ik hou me adem in,
Ik verberg me achter een glimlach,
Alle vertrouwen verloren in de dingen die ik bereikt heb,
En ik, ik ben nu wakker geworden om mezelf te vinden,
In de schaduwen van wat ik allemaal gecreëerd heb..

Kruipend door mijn eigen wereld,
Mijn eigen hart is veranderd,
Ik kan niet doorgaan zoals nu,
verlang naar iets beters,
Ik ben zo vermoeid van de leugens waarin ik leef..

De hele tijd kan ik niet geloven dat ik niet kon zien, omdat ik in het donker zat,
Ik moet mijn ogen openen voor alles,
Laat me hier niet sterven,
Er moet iets meer zijn,
Breng me tot leven..

Niks meer dan gefluister,
En toch verlies ik mezelf,
Geen gedachten, Geen ziel,
Ik zal je geschreeuw niet horen
Breng me in veiligheid..

Vaarwel gebroken dromen,
Ik heb niets anders om naartoe te gaan,
Maar hier kan ik niet blijven,
Zoveel verslagenheid in mijn ogen,
Maar laat me nooit meer terug komen in deze schaduw..

Ik strek me uit,
Maar ik voel niets.
Ik kan niet ademen,
Roep je naam voor de laatste keer,
Ik zie je daar..