Alleen maar haat

Twee jaar lang heb ik me voor jou uitgesloofd,
telkens heb je mij van alles beloofd.
Maar elke keer heb je tegen me gelogen,
nu geloof ik ook niet dat je me niet hebt bedrogen.

Ik dacht dat we altijd vrienden zouden blijven,
ook al zouden we nooit meer de liefde bedrijven.
Vier keer ben ik in je streken getrapt,
nu ben ik voorgoed van jou afgeknapt.

Als we vroeger geen relatie hadden konden we heel goed praten,
maar nu, op de dag van vandaag ben ik blij dat ik je heb verlaten.
Onze liefde was eigenlijk geen liefde maar een feit,
nu zijn we zelfs onze vriendschap kwijt.

Ik denk vaak was het me dit allemaal waard?
nee, ik had liever jou vriendschap voor eeuwig bewaard.
Ik weet dit alles is zeker niet mijn fout,
het was niet voor niets dat ik je niet hebt vertrouwd.

Ik had dan nooit twee jaar van mijn leven weggegooid,
en niet telkens met jou aangeklooid.
Misschien komt het met onze vriendschap nog ooit goed,
maar ik doe er niks voor jij bent diegene die zich bewijzen moet.

Nu voel ik alleen maar haat,
haat die voorlopig niet meer weggaat.