Dwarrelende blaadjes

Vanuit een groen knopje
sreek het voorzichtig
zijn hoofdje naar buiten.
Een totaal nieuwe wereld
waarin de zon schijnt
en de vogels fluiten.
Elke dag een beetje meer
totdat hij zich niet langer
hoeft te verbergen.
Elke dag wat rondhangen
en samen met de anderen
groter en ouder worden.
Totdat het kouder wordt
en iedereen een ander
herfstkleurtje krijgt.
Steeds wat breekbaarder
en laat dan zijn vader los,
hij valt.
Maar ik vang hem op
met mijn linkerhand.

In de andere lig jij.