Ons doolhof

We staan allebei ergens anders,
heel ver van elkaar vandaan.
Elke keer als onze wegen,
denken te gaan kruizen,
lopen we vast.
We kunnen elkaar niet zien,
maar wel horen.
Maar sinds een tijdje hoor ik niks meer,
ik kan wel blijven schreeuwen,
maar het heeft geen zin.
Zal ik op zoek naar de uitgang?
We blijven maar om elkaar heen dolen,
Steeds dichterbij,
maar steeds niet dicht bij genoeg.
Misschien kom ik je wel tegen ,
op weg naar de uitgang.
Alleen zonder jou verlaat ik het doolfhof niet.
Ik wacht op jou, maar wacht jij wel op mij?