ver van huis

Slechte tijden liggen achter mij
Iedere dag opnieuw de slechte dingen
Iedere avond het mes op de pols
“is dit nou de oplossing!”
Toch leg ik ze weg en leef ik verder

De dag er na weer kloten en weer gezeik
Het verteerd het goede uit mij weg
Langzaam tot ik haar tegen kwam
Ik dacht : “en nu komt et allemaal wel goed”
1 maand ging voor bij steeds weer de chantage

Tot het gebeurde
300 tranen
30 gedachten
3 woorden
“het is uit “

Tranen bleven maar stromen het mes na 2 maanden weer op de polst
En opnieuw de gedachten
“is dit nou de oplossing is dit nou wat opa wou “
Is het mijn pijn en mijn verdriet wel waard
Kan ik het de rest wel aan doen het eeuwige verdriet om mij
Ik hak de knoop door ik graaf 1 gat ik pakte 1 kist en mijn 3 messen stopte ik er in
De kist verdween in de kuil en de kuil verdween onder 1 laag aarde
De kist en mijn problemen
Begraven