Een punt achter alles

Ergens in mijn hart wist ik het antwoord al
,maar die vraag die zo veel pijn deed.
Zou en moest ik toch stellen.
Een vraag die mijn hele wereld op zijn kop zou brengen.
En toen op een gegeven moment vroeg ik je die vraag .
Maar heel vaag en hard gaf je een antwoord.
Waardoor me hart stopte met kloppen en de tijd gewoon even stil stond.
Alle gebeurtenissen die zijn gebeurd gingen in één seconde door mijn gedachtes.
Tranen die over mijn wangen stroomden.
Ik wachtte op je antwoord op die pijnlijke vraag
en na een paar minuten toen ik al zenuwachtig wachtte.
Antwoordde je met ; ik wil niks meer ,ben alles zat ''.
Ik met een gebroken hart.
Kapot en verslagen op de wereld.
Met ergens in me gedachten hopelijk eindig je op een dag weer in mijn armen ,want zonder jou kan ik eigenlijk niet ademen.