Andere vader

Had ik maar een normale vader, eentje die je hart kan raken.
waar je altijd mee kan lachen, en plezier mee kan maken.
Die gekke dingen met je doet, en geniet van het leven,
Waarom konden ze mij niet zo'n vader geven.
ik wou dat ik mijn hart bij hem kon luchten,
En niet na al die moeilijke tijden moet zuchten.
Dat ik later terug kan denken aan de leuke tijden,
In plaats daarvan moet ik met pijn lijden.
Elke avond heb ik een momentje dat ik verdrietig ben,
Dat ik denk aan de momenten en dat ik hem zo ken.
Hij zou mij kracht moeten geven om te genieten van de dag,
En elke dag te beginnen met een vrolijke lach.
Hij zou moeten zeggen dat ik er 100% voor moet gaan,
En mij helpen met de dingen in plaats van mij te laten staan.
Mijn band met hem rookt langzaam op,
De rook die verdwijnt in de lucht zoals de zeep en het zeepsop.
Maar steeds meer begin ik hem te haten,
Ik voel me verdrietig en in de steek gelaten.
Hij zou er wat aan moeten doen zodat ik hem dan misschien mag,
Maar zoals hij nu doet veranderd er geen dag.
Geen dag dat normaal en gezellig is,
Het veranderd altijd van een sprookje naar kattenpis.
Hij laat het allemaal maar zo staan,
Alsof het allemaal zo moet gaan.
ik wou dat hij trots op mij kan zijn,
En dat hij mij volledig steund, dat lijkt me fijn.
ik wil een vader dat me niet steeds verward,
Maar veel van mij houdt, diep uit zijn hart.
Ik wil dat hij ophoud met schelden en vernielen van gevoelens,
Hij wordt beheerst door een leger kwaade bedoelens.
Ik wil dat hij samen met mij van het leven geniet,
Zonder boos te zijn en zonder verdriet.
Zonder ruzie en gescheeuw,
is dat nou zo veel?
Ik hoop dat mijn toekomst met hem anders verschijnt,
En anders zeg ik dat hij langzaam uit mijn leven verdwijnt.