Laat me nu maar gaan

Van mijn geboorte tot mijn sterven
Altijd zal ik hebben pijn
Altijd zal ik verdriet erven
En daarom voel ik mij zo klein

Ik heb de wil
Die vroeger zo heel sterk was
Die heb ik nu niet meer
Is vergaan als as

Ik kan het niet meer dragen
Ik kan het niet meer aan
Ik durf niet meer te vragen
Wanneer ik eens mag gaan

De hoop is opgegeven
De wil is weggegaan
Alles zit mij tegen
Ik kan het niet meer aan

Ik voel me zo verlaten
Ik voel me zo alleen
Het zal nu niets meer baten

Liefde, wat is het, kan je dat voelen
Liefde, wat zouden ze daarmee bedoelen
Liefde, hoé voelt het, is dat echt zo fijn
Liefde, neemt dat weg, al mijn pijn?

Liefde heb ik nooit gevoeld
Ik weet niet wat het is
Maar als ik merk hoe een ander erop reageert
Dan weet ik dat ik dat heel erg mis…

Laat mij kennen wie ik ben
Laat mij zien wie ik mag zijn
Laat mij diep vanbinnen voelen
Dat er nog iets anders is dan alleen verdriet en pijn